«سعيد سهيلي» کارگردان پرفروش ترين فيلم سال گذشته (چهارچنگولي) يکي از گزينه هايي است که مختصات ساختن فيلمي پرفروش را مي شناسد. او از چند دليل مهم براي فروش بالاي اخراجي ها2 و در کل هر فيلمي نام مي برد؛ «اولين مساله خود فيلم است که بايد توانايي جذب مخاطب عام را داشته باشد. تيم بازيگران، اکران خوب، تبليغات و حمايت هاي ويژه يي که از اخراجي ها شده به فروش آن کمک زيادي کرده است. چهارچنگولي چند تا از اين فاکتورها را داشت و توانست در گيشه موفق باشد.» او مي گويد؛ «ساخت چنين فيلم هايي باعث فعال شدن چرخه توليد مي شود و نه تنها به سهيلي ها و ده نمکي ها سود مي رساند بلکه به تمام ارکان سينما کمک مي کند و باعث مي شود فيلم هاي بهتري ساخته شود. محمدعلي طالبي دلايل اقبال عمومي نسبت به فيلم ده نمکي را با سياست هاي مسوولان و سليقه مردم مرتبط مي داند؛ «اخراجي ها2 به همان دليلي مي فروشد که همه مي توانند اشتباه کنند. همه مي توانند بعد از سال ها بفهمند «صمدآقا» چقدر فيلم بدي بوده است. ما در دوره يي زندگي و کار مي کنيم که مردم از چيزهايي خوش شان مي آيد که ما دوست نداريم. اگر اين فيلم 100 ميليارد هم بفروشد مشکلي حل نمي شود. ما بايد ببينيم مسوولان با سينما چه کار کرده اند که مردمي که در دهه 60 و 70 از فيلم هاي قوي و تاثيرگذار حمايت مي کردند حالا براي اخراجي ها فروش چهار ميلياردي مي آورند. دليلش همان ذائقه سازي است و به وجود آوردن جرياني که تحت تاثير آن حتي آنهايي که خود پرچمدار و مدعي مقابله با ابتذال در سينما بودند، خودشان به ابتذال روي آورده اند و همان چيزها را به خورد مردم مي دهند.» مهدي کرم پور از ديگر کارگردانان سينماي ايران معتقد است بايد با تشکيل ميزگردهاي تخصصي دلايل استقبال از اخراجي ها2 بررسي شود. کارگردان فيلم هاي «جايي ديگر» و «چه کسي امير را کشت» مي گويد؛ «بارها ثابت شده است آن رفتارشناسي که ما به شکل کتابخانه يي به آن مي پردازيم لزوماً آن کنشي نيست که در جامعه رخ مي دهد. شايد علت اساسي اين اتفاق اين باشد که تعداد زيادي از نخبگان ما يا حداقل آنهايي که به عنوان نخبه ازشان ياد مي کنيم، از متن جامعه دور و وارد فضايي ايزوله مي شوند که فقط جامعه اطراف خودشان را مي بينند و فکر مي کنند جامعه هماني است که آنها مي پندارند. اگر بخواهيم با اين متر و معيارها به بررسي هايمان ادامه بدهيم طبيعتاً از چنين فروش قابل توجهي سورپرايز خواهيم شد. اما اگر در بطن جامعه حرکت کنيم و تمام حوزه هاي آن را مورد بررسي قرار دهيم به طور دقيق تر علت هاي اين اتفاق را مي شناسيم؛ در حقيقت مخاطب شناسي آنهايي که برايشان محصولات فرهنگي، هنري و فکر و انديشه توليد مي کنيم.» کرم پور به تضاد بين موضع گيري و تحليل اشاره مي کند و مي گويد؛ ...

گم شدم توی شبی که خودمم

شبی که حتی یه فانوس نداره

منو با خودت ببر به روشنی

آخه هیچ کی مثل من تو رو دوست نداره

خیلی دلم لک زده واسه یه هم زبون

شیشه دل همه سنگ شده

می دونی دلیل گریه هام چیه

ای خدا! دلم برات تنگ شده

شایان