همه ما بیژن نوباوه رو می شناسیم ، کسی که تمام مدت ۸ سال جنگ تحمیلی، عمر و سلامتیش رو گذاشت، خبرنگار شیردلی که گزارشاتش از مناطق عملیاتی بعد از سالها هنوز هم تازه و بدیع به نظر می رسه،مدتی در دفتر صدا و سیما درنیویورک فعالیت کرد و حالا با کلی درد و رنج جسمی و روحی ناشی از همون دوران، نماینده من و شما در مجلسه.

نوباوه عزیز، تصمیمم برای سیاسی ننوشتن از نوع راسخش بود اما شاید تو خودت بهتر بدانی که مرز دغدغه ی سیاست و دغدغه ی اجتماع، گاه به نزدیکی روز و شب در غروب است… قصدم هم خرق عادتی دوباره نیست که تندی زبانم را باز در نقد سیاسیون بکار برم … بلکه من هم مثل شما که استیضاح کردید ورفتید پشت تریبون و حرف های تا به حال نشنیده زدید و فریاد کشیدید و به دیوارها گفتید که درها بشنوند که دل خوشی ندارید و بعد هزار بار گفتید که سیاسی نبود، من هم حرف هایم را به تو می زنم و در آخر می گویم به فلان جدم که ندیده امش قسم که سیاسی نبود!!

نوباوه عزیز، یادت می آید دورانی که موهای جو گندمی ات هنوز سر جایشان بودند و می ایستادی روبروی ساختمان سازمان ملل و با آن صدای گرم و منحصر به فردت می گفتی : "خبرنگار اعزامی صدا و سیما، نیویورک" ؟ هرچند که زمان تو بازار تحریم داغ نبود اما جنگ بالکان و جلسات شورای امنیت خوب مشغولت کرده بود… کلی نوستالژیک بودی برای خودت پسر.. تا اینکه به سرفه افتادی …

۱- با ماشین میرن سراغ بانک، پارک میکنن، میرن دم دستگاه عابر بانک

۲- کارت رو داخل دستگاه میذارن

۳- کد رمز رو میزنن و مبلغ درخواستی رو وارد میکنن

۴- پول و کارت رو میگیرن و میرن

خانمها چطور از عابربانک پول میگیرن؟

۱- با ماشین میرن دم بانک

۲- توی آینه آرایششون رو چک میکنن

۳- به خودشون عطر میزنن

۴- احتمالا' موهاشون رو هم چک میکنن

۵- توی پارک کردن ماشین مشکل پیدا میکنن

۶- توی پارک کردن ماشین خیلی مشکل پیدا میکنن

۷- بلاخره ماشین رو پارک میکنن و میرن دم دستگاه عابر بانک

۸- توی کیفشون دنبال کارتشون میگردن

۹- کارت رو داخل دستگاه میذارن، کارت توسط ماشین پذیرفته نمیشه

نماینده‌های مستضعف آسیب پذیر مجلس

نیک آهنگ

يك شب كه من و همسرم توي رختواب مشغول ناز و نوازش بوديم. در حالي كه احتمال وقوع حوادثي هر لحظه بيشتر و بيشتر مي‌شد يك دفعه خانم برگشت و به من گفت: "من حوصله‌اش رو ندارم فقط مي‌خوام كه بغلم كني." چي؟ يعني چه؟
و اون جوابي رو كه هر مردي رو به در و ديوار مي‌كوبونه بهم داد:" تو اصلاً به احساسات من به عنوان يك زن توجه نداري و فقط به فكر رابطه‌ي فيزيكي ما هستي!"
و بعد در پاسخ به چشم‌هاي من كه از حدقه داشت در مي‌اومد اضافه كرد:" تو چرا نمي‌توني من رو بخاطر خودم دوست داشته باشي نه براي چيزي كه توي رختواب بين من و تو اتفاق مي‌افته؟"
خوب واضح و مبرهن بود كه اون شب ديگه هيچ حادثه‌اي رخ نمي‌ده. براي همين من هم با افسردگي خوابيدم.